آخرین اخبار ایران و جهان در پایگاه خبری تحلیلی فانوس

یک شهروند باید به این امر واقف باشد که در یک جامعه تنها نیست و در کنار مجموعه‌ای از افراد با عنوان شهروندان مدنی زندگی می‌کند. پس پیگیری منافع فردی و شخصی نبایستی به قیمت نادیده گرفتن منافع جمع و ارزش‌های جمعی حاصل شود.
به گزارش فانوس، مهارت‌های اجتماعی از لازمه‌های زندگی موفق است. افرادی که دارای مهارت‌های اجتماعی بالا هستند، معمولاً رفتارهایی از خود نشان می‌دهند که منجر به پیامدهای مثبت روانی و اجتماعی مانند رابطه مؤثر با دیگران و پذیرش از سوی همسالان می‌گردد. این افراد می‌توانند احساسات و حالات روحی دیگران را درك کنند و احساسات خود را بر اساس آن تنظیم کنند. در مقابل، نداشتن مهارت های اجتماعی می‌تواند به مشکلات اجتماعی مانند برقراری ارتباط ناموفق با دیگران، شرکت نکردن در فعالیت‌های اجتماعی، انزوا، طردشدگی، اضطراب و افسردگی بینجامد. کسی که دارای مهارت های اجتماعی است، خود را به خوبی با محیط تطبیق می دهد، اما کسی که فاقد مهارت اجتماعی است، معمولاً دچار مشکل رفتاری می‌شود.

مسئولیت‌پذیری اجتماعی، سنگ‌بنای فراموش‌شده شهروندی

وجود این مهارت‌ها به معنای «سازگاری» فرد با جامعه نیز تلقی می‌گردد. به عبارت دیگر، فرد زمانی از سازگاری بهره‌مند است که بتواند میان خود و محیط اجتماعی، رابطه‌ای سالم برقرار کند. محیط اجتماعی در برگیرنده خانواده، محل تحصیل، محیط کسب و کار و نظایر آن ها می باشد و اگر فردی نتواند با محیط اجتماعی خود به شیوه‌ای مطلوب رابطه برقرار کند، ناسازگار قلمداد می‌شود.

یکی از اصول اولیه زندگی اجتماعی موفق و سعادتمند، مسئولیت‌پذیری و درک مفهوم مسئولیت است. افراد در زندگی باید مسئولیت‌پذیر باشند؛ چرا که مسئولیت‌پذیری اجتماعی بیانگر احساس و عملی است که افراد در چارچوب موقعیت و نقش‌های خود به طور آگاهانه و آزادانه نسبت به امور گوناگون اجتماعی، سیاسی، اقتصادی و غیره از خود بروز می‌دهند. وجود انسانهای سرد و بی تفاوتی که در جامعه‌ای بدون قید و مسئولیت غوطه می‌خورند، ناشی از تربیت و فرهنگی است که در آن بحث مسئولیت مطرح نبوده است. با اندکی تعمق میتوان دریافت، علت اصلی بی‌توجهی به وظایف تحصیلی، شغلی و اجتماعی یا شهروندی، ناشی از فرار از مسئولیت و شانه خالی کردن از زیر بار آن است. امروزه افرادی را شاهدیم که از خود سلب مسئولیت میکنند، تا از کشمکشهای ذهنی و یا تلاش خسته‌کننده، خود را رهایی بخشند.

مسئولیت‌پذیری اجتماعی، سنگ‌بنای فراموش‌شده شهروندی

امروزه با توجه به تغییرات شگرف تکنولوژیک و به تبع آن سبک زندگی، نظام اجتماعی را بیش از پیش به سمت کاهش تعهد نسبت به جامعه و فردگرایی سوق داده است. جامعه‌شناسان کلاسیک مانند دورکیم، وبر و زیمل از جمله مسائل جوامع مدرن را فردگرایی افراطی و کاهش اخلاق جمعی و اختلال در مسئولیت‌پذیری عنوان کرده‌اند. به نظر آن‌ها مشارکت جمعی، احساس تعلق، تعهد و مسئولیت‌پذیری اجتماعی امروزه در چالش با نوع مخرب فردگرایی قرار گرفته‌اند.

به نظر می‌رسد اختلال در مسئولیت‌پذیری و تعهدات اجتماعی با محیط اقتصادی ـ اجتماعی پیوند جدی دارد. این مسأله در اجتماعاتی با بافت‌های جمعیتی، اقتصادی، اجتماعی و قومی غیرمتجانس بیشتر نمود پیدا می‌کند. بررسی و تحلیل مسئولیت پذیری اجتماعی از منظر جامعه شناختی، در سه سطح خرد، میانی و کلان قابل مطالعه می باشد که در سطح خرد مسئولیت‌پذیری اجتماعی به عنوان احساس تعهد و کنشی که تک تک افراد در قالب نقش‌های خود نسبت به یکدیگر دارند در نظر گرفته می‌شود.

مسئولیت‌پذیری اجتماعی، سنگ‌بنای فراموش‌شده شهروندی

مسئولیت پذیری اجتماعی ابعاد گوناگونی نیز دارد . در همین رابطه کاکبدس بر حسب موقعیت‌های گوناگون حیات اجتماعی از پنج نوع شهروند سیاسی، شهروند اقتصادی، شهروند اجتماعی، شهروند جهانی و شهروند مجازی یاد می‌کند. بنابراین از این دیدگاه می‌توان پنج نوع مسئولیت‌پذیری اجتماعی شامل مسئولیت‌پذیری سیاسی، مسئولیت‌پذیری اقتصادی، مسئولیت‌پذیری اجتماعی، مسئولیت‌پذیری جهانی و مسئولیت‌پذیری در فضای مجازی را بازشناسایی کرد.

در این میان بعد اجتماعی مسئولیت‌پذیری که از اهمیت فراوانی برخوردار است، به پایگاه اجتماعی فرد و مجموعه‌ای از روابط و پیوندهای میان افراد مربوط می‌شود که روزانه با توجه به نقش های خود با دیگری در کنش متقابل هستند. معنای محوری این بعد از مسئولیت‌پذیری اجتماعی، ناظر بر تعهد کنشگران به مجموعه‌ای از قواعد، قوانین و هنجارها جهت نظم بخشیدن و هماهنگ نمودن روابط میان کنش‌گران است. این هنجارها و قواعد عمل که هم می‌توانند جنبه رسمی و هم جنبه غیررسمی داشته باشند، مبنای کنش و مسئولیت‌پذیری اجتماعی افراد را فراهم می‌سازند.
مسئولیت‌پذیری اجتماعی، سنگ‌بنای فراموش‌شده شهروندی
از این جهت انتظار می‌رود فرد به عنوان شهروند جامعه در تعاملات و برخوردها غیر از منافع فردی به منافع جمعی نیز توجه نماید. به طور خلاصه اساس مسئولیت‌پذیری اجتماعی در این بعد مبتنی بر رعایت حقوق دیگران، نوع‌دوستی و مشارکت اجتماعی است. به عبارت ساده، یک شهروند باید به این امر واقف باشد که در یک جامعه تنها نیست و در کنار مجموعه‌ای از افراد با عنوان شهروندان مدنی زندگی می‌کند. پس پیگیری منافع فردی و شخصی نبایستی به قیمت نادیده گرفتن منافع جمع و ارزش‌های جمعی حاصل شود. این اندیشه که همه افراد یک جامعه، نسبت به اعمال و رفتار یکدیگر مسئولیت‌پذیر هستند، می‌بایست مورد توجه جدی یکایک مردم قرار گیرد.

نویسنده: فرید ناهید
ارسال نظر
نام:
ایمیل:
* نظر:
آخرین اخبار
ارز و سکه
پربازدیدها
حوادث